RękoDzielni - Forum u Maranty

[ania_b]

szajajaba, zaintrygowałaś mnie tym 'spiczastym', a jako że jestem polonistką pobiegłam od razu sprawdzić w słowniku, bo ja też tak zawsze mówię. Jest taki przymiotnik, jak najbardziej poprawny, a wersja 'szpiczasty' też jest poprawna, ale oznaczona kwantyfikatorem 'rzad.', czyli lepsza będzie wersja P. Fronczewskiego.

Kto ocenił?

[Makarbella]

[Makarbella]

[bjanna]

przeczytałam Wasze wywody i aż się boję pisać cokolwiek

[Truskaweczka]

[maranta]

Skoro już na wymowę zeszło...

Słuchając naszych polskich filmów czy seriali- szczególnie tych z ostatnich lat- zaczęłam dochodzić do wniosku, że chyba coraz bardziej głuchnę.
Dociera do mnie co któreś słowo, większości muszę się domyslać.
Telewizji od lat nie oglądam, jedynie od czasu do czasu coś na komputerze.

Fakt - jakość tych fimów nie zawsze jest zadowalająca, jednak mimo wszystko coś jest nie tak.
Taki rodzimy serial- Ekipa (podobał mi się , momentami musiałam zgadywać co aktorzy mówią. Podkład hałaśliwy, często głośniejszy niż wypowiadane słowa.
To samo w innych filmach.
Aktorka Anna Romantowska, lubię ją, jednak zrozumieć nie potrafię
Mówi tak jakoś pod nosem, sama do siebie.

Niedawno oglądałam starszy polski film- Salto. Jakość filmu bardzo słaba.
Wspaniała obsada aktorska- Zbyszek Cybulski, Gustaw Holoubek...
Słuchajcie- co za ulga dla uszu (czy uszów??? )
Nawet kwestie wypowiadane szeptem- tak wyraźne. Piękna dykcja.
Widać, ze Ci aktorzy mieli szacunek dla widza.

Starsza już Danuta Szaflarska- jak ona pięknie i wyraźnie mówi.

Czy to kwestia dawnej szkoły? Czy teraz w filmach najważniejsze jest żeby pokazać jak największą ilość gołych zadków a to co się mówi, to już bez znaczenia

Wybaczcie dygresję, tak mnie zniosło jakoś

Kto ocenił?

[Dziunia]

[woalka]

[Truskaweczka]

[szajajaba]

Dziuniu - ale tak jest naprawdę - już pisałam, prawdziwy dyslektyk ćwiczy, ćwiczy, ćwiczy i często nie przyznaje się do swej przypadłości. Leń - powie "mam dysleks(C*)ję nie muszę dobrze pisać/czytać A żadnej dys- nie ma, ma za to nieźle rozbudowanego niechcieja.

[Dziunia]

[szajajaba]

Dziuniu, tak naprawdę stwierdzić można to po ukończeniu pierwszego etapu edukacyjnego. Mam nadzieję, że będzie dobrze Ćwiczcie w domu, bo to naprawdę mnóstwo daje!

Kto ocenił?

[Anisa]

maranta, Truskaweczka, macie rację ja też to już dawno zauważyłam i zastanawiałam się nad tym co jest przyczyną tego, że na starszych filmach wszystko tak dokładnie i wyraźnie słychać a w nowszych produkcjach co drugie słowo, a do tego w czasie dialogów puszczają muzykę, która zagłusza słowa. A jeśli chodzi o te wszystkie dysgrafie, dysortografie i tym podobne to faktycznie jest to nadużywane przez same dzieci i ich rodziców, którzy sądzą, że papierek załatwia wszystko i ćwiczyć już nie trzeba. Najlepszy przykład, w liceum ( dawne czasy) kolega odwraca się do mnie i pyta się jak się pisze "drzewo" na moje zdziwienie, że przecież jest reguła, że po "d" pisze się "rz" on na to, że jego to nie obchodzi bo on ma dysortografię

Kto ocenił?

[Dziunia]

[Makarbella]

[szajajaba]

Tak

Kto ocenił?

[woalka]

[Dziunia]

[woalka]

[szajajaba]

Pe GIE er G to gie i kropka

Kto ocenił?

[maranta]

Fragment z artykułu Jana Miodka z Wiedzy i Życia

Cytat:

Narzędnikowe postacie typu: Miodkiem, krzakiem, Bogiem, stogiem trzymają się bardzo mocno. Sam jednak zwyczaj miękkiego wymawiania połączeń -kie-, gie- wyraźnie słabnie. Przyjął się np. Kedyw (a nie Kiedyw) - od zbitki słownej Kierownictwo Dywersji. Są już i tacy, którzy mówią ewuge, pegeer czy erwupege, zamiast - w zgodzie z tradycyjną normą - ewugie, pegieer, erwupegie. Młodsze zapożyczenia mają już tylko brzmienia: keson, keczup, keton, kemping, gerbera, gen, gem, gejsza. Dopuszczalna fonetyczna postać ewangielia przegrywa z ewangelią, a zgodne z normą ortofoniczną są już wyłącznie realizacje typu: geografia, geologia, geometria, generał, germanistyka (jak typowy stary Małopolanin zachowywał się pod tym względem mój Profesor - śp. Stanisław Rospond, rodem z podkrakowskich Liszek, siostrzeniec biskupa też Stanisława; w jego ustach ostatnia seria słów brzmiała zawsze gieografia, gieologia, gieometria itp.).

Ogólnie jest to skrót i czytając litera po literze jak inne normalne skróty powinno być PeGieeR, jednak słowniki często podają niestety wymowę PeGeeR- widocznie ktoś kiedyś starał się na siłę wyplenić regionalizmy i to zmiękczone gie w nadgorliwości swojej utwardził.
Jak dla mnie to w tym wypadku

Jednak J. Miodek napisał- "... zamiast - w zgodzie z tradycyjną normą - ewugie, pegieer, erwupegie", więc norma, tradycja są po stronie tych co literę g wyrwaną z alfabetu czytają jak gie i już

Swoją drogą skoro my już tak oficjalnie w tej jewropie siedzim, to postuluję za wymową pi-dżi-ar a co tam...

Kto ocenił?

[maranta]

Dodam jeszcze, że zawsze mnie intrygowała i jakoś kaleczyła moje uszy odmiana- w katowickiem, w gdańskiem, w warszawskiem- nawet jeśli to formy poprawne, to po kiego licha to k w tym wypadku zmiękczać??? Może nie tyle zmiękczać, co to "e" wciepielać (hihi- ja też lubię się słówkami pobawić niekiedy)
Ja uparcie zawsze mówiłam i mówię- w gdańskim, w katowickim, w warszawskim (wybaczcie, że poleciałam nazwami dawnych województw z rozpędu )

Kto ocenił?

[szajajaba]

[maranta]

[mala100gosia]

język polski ma tyle niuansów że można go by było badać i badać, a i tak nie wybadało by się wszystkiego, a co do "dys" to tak, jak z dramatem który dzieli ise na komedie, tragedie i dramat własciwy dysleksja dzieli ise na poszczególne dysfuncke

a co do gwary to moim zdaniem jest ona rodzajem poprawnosci językowej bo to tak jak z narzeczami danego języka. Trzeba ja pielęgnowac bo jest czescią naszej kultury i nie powinno isę jej wstydzić. Niestety j. kaszubski jest na wyginięciu a to bardzo smutne w szegółnosci dla językoznawców.

Kto ocenił?